Wypełniacze, jak nazwa wskazuje, służą do wypełniania ubytków podskórnej tkanki tłuszczowej i skórnej, które powstały na skutek procesu starzenia się skóry, urazów lub niektórych chorób. Wypełniacze na szeroką skalę są stosowane w medycynie estetycznej i choć u wielu z nas pierwszym skojarzeniem będzie „botoks”, przypominamy – toksyna botulinowa nie jest wypełniaczem. Owszem, jest ona używana w zabiegach odmładzających, często w terapiach łączonych, jednak jej działanie w pojedynkę ogranicza się do zdolności czasowego paraliżowania mięśni, głównie mimicznych, co zapobiega powstawaniu nowych zmarszczek. Jak zatem działają wypełniacze?
Czym są wypełniacze?
Wypełniaczem nazwiemy substancję, która jest wstrzykiwana śródskórnie lub podskórnie w celu odbudowy utraconej objętości tkanki bądź wygładzenia zmarszczek i bruzd powstałych w wyniku procesu starzenia się. Rolą wypełniaczy jest także przeciwdziałanie siłom grawitacji, które nadają twarzy zmęczony wygląd. Bardzo dobre efekty przynosi zastosowanie terapii łączonej, w której wypełniacz występuje obok innej opcji terapeutycznej np. kwas hialuronowy z toksyną botulinową. Botoks nie jest wypełniaczem, jednak w połączeniu z kwasem hialuronowym (wypełniaczem) doskonale sprawdza się w przypadku wygładzania zmarszczek mimicznych.
Rodzaje wypełniaczy stosowanych w medycynie estetycznej
Niegdyś do wypełniania zmarszczek stosowana była parafina oraz płynny silikon. Oczywiście zaprzestano ich używania ze względu na skutki uboczne. Lata 80. to czas wprowadzenia na rynek kolagenu, białka nadającego skórze elastyczność. Z powodu występowania reakcji uczuleniowej u pacjentów, którym był on podawany, a także na krótkotrwały efekt, raczej nie jest on szczególnie popularny w Polsce. Obecnie hitem na rynku jest kwas hialuronowy. Oprócz kwasu na rynku dostępne są także związki syntetyczne (często nazywane również stymulatorami tkankowymi), których działanie polega na pobudzaniu produkcji kolagenu. Wśród tych związków znajdują się: hydroksyapatyt wapnia, kwas polimlekowy czy polikaprolakton. Popularne są także przeszczepy autologicznej tkanki tłuszczowej. Relatywnie nową substancją do wypełniania jest karboksymetyloceluloza.
Naturalne efekty uzyskamy, stosując wypełniacze delikatne, niezbyt mocno usieciowane. Z zabiegami wypełniającymi nie należy jednak przesadzać, gdyż zbyt częste ich wykonywanie może doprowadzić do zwłóknień tkankowych w obrębie twarzy.
Bezpieczeństwo – przede wszystkim!
Pacjent po zabiegu z zastosowaniem wypełniacza powinien wyglądać naturalnie. Zdarzają się efekty uboczne w postaci zaczerwienia i lekkiego obrzęku, ale powinny ustępować samoistnie w ciągu doby. Ważne jest jednak to, aby po jego wykonaniu można było dostrzec spłycenie zmarszczek i bruzd oraz powiększenie obszarów wklęsłych lub utraconej objętości np. policzków, bródki, ust.
Bezpieczeństwo zabiegu to również jakość produktu, dlatego pacjenci powinni śmiało pytać o to, skąd pochodzi produkt, czy jest zarejestrowany na polskim rynku, czy ma niezbędne oznakowanie CE dla wyrobu medycznego oraz czy został przebadany klinicznie?
Wypełniacze podaje się za pomocą igły lub kaniuli. Wypełnianie tkanek miękkich wymaga sterylnych warunków, a także precyzyjnego oczyszczenia i dezynfekcji skóry pacjenta. Podczas zabiegu używana igła bądź kaniula musi być obligatoryjnie czysta, dlatego tak ważne jest, aby nie zetknęła się z żadnym innym obiektem w pomieszczeniu. Wstrzykiwany pacjentowi preparat musi być sterylny, w przeciwnym wypadku do tkanek może się wdać zakażenie i obniżyć odporność organizmu.
